Croquis
CROQUIS
Janez Menart
Kavarna. Miza: marmor, mrzel, siv
- Življenja otipljiva prispodoba -.
V kozarčku konjak; nizko izpod roba;
In lužica tam, kjer se je polil.
Prst čopič je in lužica paleta;
Lenobno rišem: hišica, drevo,
Nad hišo sonce, klopica pred njo
In roža, ki ob roži se razcveta.
In še stezica, ki drži od hiše
In lepa žena, ki med rože leže…
A v tem natakar vljudno predme seže,
Pobere vse in mizico pobriše.
In gledam ga, kako svoj pladenj nosi,
Kako opleta sem in tja s prtičem
In skoraj žalostno za njim zakličem:
"Gospod natakar, še en konjak, prosim!".
CROQUIS
Prevod / Traducción: Lorenzo Strukelj
Un bar. La mesa. El mármol gris, helado,
Espejo de la vida monocorde;
La copa de cognac casi hasta el borde
Y un charco donde aquél se ha derramado.
Pincel el dedo, el charco es la paleta;
Dibujo con desgano: una casa, un pino,
Sobre la casa el sol, un banco en el camino
Y una flor bella, que a otra flor inquieta.
Un sendero que se aleja en un recodo
Y una mujer, jardinera diligente…
De pronto, el mozo se acerca gentilmente,
Limpia la mesa; desaparece todo.
Observo al mozo: su inmaculada ropa,
La gracia de una seña de su mano
Y suena triste mi lúgubre reclamo:
"¡Por favor, mozo, sírvame otra copa!".